سارینا جونم می خواد......

سلام و صد سلام به اون صورت ماهت

عاشقانه دوستت دارم

از وقتی که این وبلاگ رو  برای ثبت خاطراتت درست کردم، تا همین الان.... این خبری که می خوام الان برات بگم، یکی از مهم ترین و بهترین خبرهایی هست که ایشالاه می خواد توی وبلاگت ثبت بشه.

عزیز دلم، سارینا جونم، ایشالاه کمتر از یک ماه دیگه (16 خرداد) می خواد سفر کنه به پاک ترین و امن ترین مکان روی زمین...........

آره مامانی، می خواهیم به خانه خدا سفر کنیم....

بیشتر از اینکه برای خودم خوشحال باشم، برای تو خوشحالم که توی این سن کودکی خدا زیارت خونه اش رو نصیبت کرده....

سارینا جونم، خیییلی سعادت بزرگی نصیبت شده. الان خیلی از آدم هایی هستند که آرزوی دیدن خانه خدا رو دارن... و تو توی این سن نصیبت شده...

با اینکه کوچیکی ولی  توی دلم یقین دارم که تو هم خودت یه جورایی می تونی درک کنی که به چه مکان مقدسی داریم می ریم....

دختر نازم....

فکرش رو بکن....

با اون پاهای کوچولوت می خوایی به چه مکان بزرگ و با عظمتی قدم بگذاری....

با اون چشم های کوچیکت می خوایی نگاه به چه خانه مقدس و نورانی بیاندازی....

اون لبهای کوچکت رو می خواهی با پاک ترین آب روی زمین، زمزم تر کنی...

واقعا تصورش سخته...

هنوز هم باورم نمی شه....

خدایا، خداوندگارا، نمی دونم چه جوری و با چه زبانی شکرت رو به جا بیاورم...

ولی ازت ممنونم، به خاطر تمام لطفی که به زندگی مون داری...

شکرت

سارینا جونم، خانواده ما به همراه خانواده بابا جونی شون و خانواده عمو عباس شون به این سفر معنوی می ریم....

گلم، همه عمرم، خیلی خیلی باید قدر این سفر رو بدونیم و ایشالاه که شما هم با من و بابا محمد همکاری می کنی و اذیت مون نمی کنی تا بتونیم از لحاظ معنوی استفاده کامل رو ببریم...

چند ماه قبل از اینکه توی دلم بیایی( خرداد 1389) من و بابا محمد با فیش ازدواجی که از سازمان حج گرفتیم ( با تلاش بابایی حسین) برای اولین بار به این سفر معنوی رفتیم .....

در این سفرمون، اولین بار که چشممون به خانه خدا افتاد، اولین دعامون فرج آقا امام زمان بود و یکی از دعاهامون داشتن فرزندی سالم و صالح بود.....

عزیز دلم، خدا حرف دلمون رو قبول کرد و کمتر از 2 ماه بعدش اومدی توی قلبم....و 9 ماه بعدش یک دختر ماه و یکی یه دونه به ما داد و شدیم مامان و بابا....

الهی هزاران بار شکرت....

و امسال بعد از تقریبا دو سال، داریم سه نفره به این سفر با شکوه می ریم...

بعضی مواقع می ترسم که شاید توی هوای گرم عربستان اذیت بشی و یا هزار تا فکر دیگه در مورد وضعیت تو....

ولی با خودم می گم، خود خدا کمک می کنه......

و همون صاحب خانه ای  که تو رو به خونه اش دعوت کرده، می دونه که چه جوری نگهدار و حافظ مهمون خونه اش باشه....

و واقعا برای من یقین شد که سفر حج فقط و فقط دعوت هست، چرا که وقتی برای رفتن به این سفر با خبر شدیم، شما که گذرنامه نداشتی و گذرنامه بابا محمد هم که تاریخ اعتبارش تمام شده بود... و امیدی به درست شدن کارها و رفتن به این سفر نداشتیم.....

ولی قربون خدا برم، که خودش کارها رو درست می کنه و خدا رو شکر در کمترین زمان گذرنامه شما و بابایی آماده شد...

از اینجا یه تشکر حسابی هم از مامانی منیژه و بابایی حسین بکنیم، چرا که این فیش حجی که داریم باهاش می ریم مکه، هدیه اونها توی روز عروسی مون به من و بابا محمد بوده.....دستشون درد نکنه... ایشالاه مجددا این سفر قسمتشون بشه.

در ضمن این عکسی هست که من و بابایی بردیمت آتلیه که برای گذرنامه می خواستن.

دوست داشتم از گذرنامه ات هم عکس بگیرم، ولی به محض اینکه به دستمون رسید، سریع بابا برد دفتر حج که زودتر کارهای سفرت انجام بشه..... ایشالاه بعدا این کار رو می کنم.

فدات بشم، هزار بار......

ایشالاه به همین زودی 16 خرداد 1391( روز آغاز سفرمون به مکه و مدینه) به یکی از بهترین تاریخ های عمرت تبدیل خواهد شد.